musicopinion

Η Τζένη , η Amy, η Ματούλα και άλλα «φόβια»

main

musicopinion

Η Τζένη , η Amy, η Ματούλα και άλλα «φόβια»


Η Τζένη, η Amy, η Ματούλα και άλλα «φόβια»

Της Μαρίας Αμανατίδου  

Πριν από αρκετά. Εντάξει ίσως πολλά χρόνια, σε μια παραλία κάτω από τον Όλυμπο (και το λέω γιατί έχει σημασία) μια βραδιά με τεκίλα, τσίπουρα, τσιγάρα και αλμύρες (και δίψες ναι δίψες πολλές) έμαθα τι σημαίνει φόβιο.  Δηλαδή νομίζω πως το ήξερα αλλά εκείνο το βράδυ έμαθα τη σημασία του φόβιου τραγουδιού . Του τραγουδιού δηλαδή που είναι σαν μαχαιριά στη καρδιά, σαν ίσκιος βαρύς που πέφτει απάνω σου όταν το ακούς και ξυπνά μνήμες συνειδητές κι ασυνείδητες (μη βιαστείς να την κρίνεις αυτή την φράση: σκέψου την λίγο μωρό μου).  Ξυπνά έρωτες, πόθους, πόνους, νταλκάδες, ζήλιες, πράματα έντονα που σου θυμίζουν ότι έζησες/ζεις. Παίζαμε ένα παιχνίδι εκείνο το βράδυ με τραγούδια και κάποια στιγμή αρχίσαμε τα φόβια. Τα φόβια είναι τραγούδια που σε φοβίζουν όπως και μερικά συναισθήματα αλλά βαθιά μέσα σου τα επιθυμείς. Είναι έρημα κορμιά , αθώα και κολασμένα ένοχα συνάμα.

Η Τζένη , η Amy, η Ματούλα και άλλα «φόβια»

 

Έκτοτε έχω αγαπήσει πολλά φόβια τραγούδια και μουσικές και κατά βάση γυναίκες που τα τραγουδάνε. Ακόμα κι αν φύγανε για πάντα αυτές, τα τραγούδια συνεχίζουν να τα τραγουδάνε. Δεν ξέρω γιατί αλλά στο μυαλό μου και στην ψυχή μου μέσα τα πιο δυνατά πράγματα έχουν γένος θηλυκό. Είναι μετρημένοι στα δάχτυλα οι άνδρες που τραγούδησαν φόβια (αν καταλαβαίνεις τι λέω). Συνήθως οι άνδρες τα γράφουν. Αλλά οι γυναίκες τα τραγουδούν. Ας πούμε ο Τσιτσάνης έγραψε τα απόλυτα φόβια, ο Μητροπάνος τραγούδησε μερικά φόβια, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου επίσης έγραψε. Αλλά η Τζένη Βάνου τραγούδησε, η Julie London, η Amy Winehouse και η Ματούλα Ζαμάνη. Τολμώ να την βάλω στην ίδια κατηγορία παρόλο που μόλις σήμερα την άκουσα (και όχι live) για πρώτη φορά.  Σχεδόν όλοι οι φίλοι μου μιλούν γι’ αυτή, τα βίντεο από τα live της τα βλέπω παντού και λέω να ας μάθω τι λέει. Ας την ακούσω επιτέλους.

Νομίζω θα πάω στη συναυλία της γιατί νιώθω ότι η ενέργεια που δίνει αγγίζει τα όρια της μυσταγωγίας. Μιας μυσταγωγίας που ξεκινά από κάτι βυζαντινό, φτάνει στα ρεμπέτικα, στα αληθινά λαϊκά και γυρίζει πίσω με σβούρες στα βαλκάνια. Η τύπισσα είναι σαν μαινάδα-ξωτικό που ξεχύνεται πάνω στη σκηνή και νιώθω ( απ’ όσα είδα στο youtube) ότι αφήνει κομμάτια της ψυχής της εκεί πάνω. Και πίστεψε με αυτό είναι σπάνιο. Όλες αυτές οι τραγουδίστριες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό : μια δύναμη, ένα μέταλλο στη φωνή  κι έναν λυγμό εσωτερικό, μια ωριμότητα που σε κάνει να μην νιώθεις μόνος ρε φίλε.

Αυτό είναι!

Βίβα Ζαμάνη. See you soon

 

ps.  Η Ματούλα Ζαμάνη και οι πιστοί της σωματοφύλακες ολοκληρώνουν τις καλοκαιρινές τους περιπέτειες στη φιλόξενη “Νύμφη του Βορρά”. Με τραγούδια για “5 χειμώνες 6 καλοκαίρια”, μουσικές της θάλασσας και του βουνού, της ζωής και των παραμυθιών, της χαράς και του πόνου, ιστορίες που ντύθηκαν με μουσική για τον επερχόμενο δίσκο της, παλιές μεγάλες της επιτυχίες, παρανοϊκές διασκευές με 80s ηχόχρωμα, ιππότες της Ασφάλτου, τσιγγάνες με κρυφά χαρτιά, γρίφους από τη Βάλια Κάλντα, η Ματούλα ανοίγει ένα παράθυρο στο δικό της κόσμο και σας καλεί σε ένα δυνατό και ευαίσθητο μουσικό ταξίδι, με άγνωστο προορισμό αλλά με πυξίδα πάντα την καρδιά.

“Επειδή η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος”.

Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου, Μονή Λαζαριστών/Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών

Ποια είναι η άποψη σου;

Αρέσει σε %d bloggers: