opinionΘεσσαλονίκη

Ράδιο Ουτοπία 107.7, Θεσσαλονίκη

main

opinionΘεσσαλονίκη

Ράδιο Ουτοπία 107.7, Θεσσαλονίκη


γράφει ο Αντώνης Βλαβογελάκης

Ήταν πρωί τ’ Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή, μας είχε βρει το ξημέρωμα δηλαδή μπεκρουλιάζοντας με το φίλο Μήτσο ή Bono τον κιθαρίστα από το τότε μας συγκρότημα τους Tunes of Dawn! Μου σκάει τότε το παραμύθι ότι έχει μια άκρη να πάρουμε μια εκπομπή στο θρυλικό ράδιο Ουτοπία 107.7 το ένα από τα δύο εναλλακτικά αυτοδιαχειριζόμενα ραδιόφωνα της Θεσσαλονίκης! Το δεύτερο ήταν η Κιβωτός στους 92,5.

Έτσι κι έγινε και η πρώτη μας εκπομπή με όνομα Ορμόνες βγήκε στον αέρα με μουσικάρες και πολύ πολύ χαζομάρα κάποια μέρα του 1989! Έμεινα στο ράδιο Ουτοπία… δε θυμάμαι ακριβώς κάπου τρία – τέσσερα χρόνια! Με τις ιδιότητες του παραγωγού, προαγωγού, θαμώνα, τεχνικού – ηλεκτρονικού και ότι άλλο προέκυπτε!

Το λεύκωμα εκείνης της εποχής στο μυαλό μου περιλαμβάνει ένα συνονθύλευμα από απίστευτες εκπομπές, ασύλληπτη δημιουργία, γέλιο, πιώμα, γαμάτους ανθρώπους που είχα τη χαρά να γνωρίσω, ατέλειωτα πάρτυ και τριήμερα συναυλιών για την οικονομική ενίσχυση του σταθμού! Στις οποίες συμμετείχαν – αφιλοκερδώς – τα περισσότερα από τα γνωστά συγκροτήματα (και μεμονωμένοι καλλιτέχνες) της εγχώριας ροκ και όχι μόνο, σκηνής! Απειλές με καραμπίνα από σκυλά στη Σίνδο που την είχε πέσει στη συχνότητα μας και πήγαμε να τον συναντήσουμε! Η απάντηση του: Το μπούλο, lost! Θρυλική ατάκα!

Συνελεύσεις, στήριξη σε κινήματα, στις καταλήψεις των σχολείων την εποχή Τεμπονέρα, φασαρίες στην Άνω Πόλη για να φύγουν οι κεραίες, μεταφορά στο της κεραίας στο Χορτιάτη! Τα στούντιο πάντα στα υπόγεια της Άνω πόλης. Ακροατές που σκάγανε μύτη ξημερώματα με ποτά, μεζέδες και καιγόταν παρέα με την παρέα μέχρι το πρωί σε ατελείωτες μεθυσμένες εκπομπές! Σαρανταοχτάωρες εκπομπές σερί, ραδιοσήριαλ παραγωγής μας με τα πενιχρά μέσα της εποχής «η Σήψη», μεταμεσονύκτιες φάρσες και εκατομμύρια ατάκες…

Είναι τόσα που θα έπρεπε να γραφτούν γι αυτό το ραδιόφωνο και για όλη εκείνη τη φάση των ραδιοφώνων που συντηρούνταν χωρίς διαφημίσεις, αλλά με συνδρομές των μελών τους! Τόσα που δε θα ήθελα να μπω στη διαδικασία, νιώθω λίγος για μια τόσο συλλογική δουλειά! Γι αυτό και έμεινα μόνο σε μερικές προσωπικές μου στιγμές δηλώνοντας εντελώς σούπερ ευτυχής που ήμουν εκεί και τις έζησα!

Δημοσιεύω εδώ και μερικές από τις χειροποίητες – συλλεκτικές αφίσες εκείνης της εποχής που το desktop publishing και η επεξεργασία σε υπολογιστή δεν ήταν ακόμη τόσο προσιτό αντικείμενο αν δεν είχες φράγκα! Και εύχομαι οι Ουτοπίες κάθε είδους να γίνονται κάποτε πραγματικότητες για να προκύπτουν οι επόμενες!


Αρέσει σε %d bloggers: