main

architectureκόσμος

O Diébédo Francis Kéré θα σχεδιάσει το περίπτερο της Serpentine Gallery 2017

22-115507serpentinegallery.jpg?fit=768%2C432

O Diébédo Francis Kéré από τη Μπουρκίνα Φάσο θα είναι ο πρώτος αφρικανός αρχιτέκτονας που θα σχεδιάσει και κατασκευάσει το προσωρινό περίπτερο για το 2017 στο Χάιντ Παρκ, στην καρδιά του Λονδίνου, ανακοίνωσε η Serpentine Gallery, η οποία αναθέτει κάθε χρόνο αυτή την πολύτιμη αποστολή σε αρχιτέκτονα διεθνούς εμβέλειας.

Για τον σχεδιασμό του περιπτέρου του, ο Κερέ εμπνεύστηκε από ένα δέντρο που αποτελεί κέντρο “συνάντησης” και “ζωής” του χωριού Γκάντο όπου γεννήθηκε, αναφέρει η γκαλερί.

Ο αρχιτέκτονας φαντάστηκε ένα έργο που θα καλύπτεται από μια φαρδιά ξύλινη σκεπή η οποία θα παραπέμπει σε μια πλούσια σε φύλλωμα κομοστέγη. Η σκεπή θα στηρίζεται σε ατσαλένιο πλαίσιο. Ο αέρας κυκλοφορεί ελεύθερα στην κατασκευή, αλλά το περίπτερο προσφέρει τουλάχιστον ένα χώρο προστασίας από τη λονδρέζικη βροχή και τη ζέστη του καλοκαιριού.

O Diébédo Francis Kéré θα σχεδιάσει το περίπτερο της Serpentine Gallery 2017

“Ήθελα η συνεισφορά μου να ενισχύσει όχι μόνο τη σχέση των επισκεπτών με τη φύση αλλά και να τους προσφέρει νέους τρόπους επικοινωνίας μεταξύ τους”, δήλωσε ο αρχιτέκτονας του οποίου το γραφείο Kéré Architecture εδρεύει στο Βερολίνο.

Τα αποκαλυπτήρια του περιπτέρου θα γίνουν στις 23 Ιουνίου και το έργο θα παραμείνει ανοικτό έως τις 8 Οκτωβρίου.

via APE

architecturedesignGreeks!

Τι κάνει ένας anarchitect στην Κατερίνη;

DSC_8192.jpg?fit=768%2C513

της Μαρίας Αμανατίδου

Έχω καιρό να κυκλοφορήσω στη μικρή πόλη που με γέννησε και με φιλοξένησε για 20 και πλέον χρόνια. Μάλλον είχαμε πήξει λίγο οι 2 μας, η σχέση μας περνάει μια κρίση τους τελευταίους μήνες. Αλλά ένας τύπος που κυκλοφορεί στην πόλη και φτιάχνει ωραία πράγματα με έκανε να θυμηθώ ότι η Κατερίνη πάντα είχε -και πάντα θα έχει- σπουδαίους και ταλαντούχους ανθρώπους. Μάλιστα μερικούς από αυτούς κατάφερε να τους κρατήσει. Έχω ζηλέψει λίγο τα ωραία μέρη που έχει φτιάξει ο Anarchitect -κατά κόσμον Δημήτρης Τσαρούχας και θα ήθελα σύντομα να σεργιανίσω σ’αυτά. Μου άρεσε πολύ το όνομα του γιατί μου θύμισε το παρατσούκλι του αγαπημένου μου Araki.  Έτσι αποφάσισα να του κάνω μια συνέντευξη για να δω τι έχει στο μυαλό του.

-πες μας λίγα λόγια για σένα. Ποιος είσαι; από που ξεκίνησες και για που τραβάς;

Γειά σου ρε Μαρία. Είμαι ο Δημήτρης Τσαρούχας, αρχιτέκτονας στο επάγγελμα και τρελός στη ζωή. Πουριτανός στη ζωή μου και αναρχικός στο μυαλό μου. Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη, έζησα στην Κομοτηνή, τη Μυτιλήνη και τη Κατερίνη, μέχρι που έφυγα για το αγαπημένο μου πλέον νησί, την Αγγλία. Σπούδασα, την αρχιτεκτονική και σε μεταπτυχιακό επίπεδο, δούλεψα σε αρχιτεκτονικά γραφεία σε Ελλάδα και Αγγλία και είχα την τύχη να διδάξω σύνθεση σε φοιτητές Bachelor στο πανεπιστήμιο του Canterbury στο Kent της Αγγλίας. Τα τελευταία χρόνια διατηρώ ένα αρχιτεκτονικό-σχεδιαστικό γραφείο στην Κατερίνη και χαίρομαι ιδιαίτερα που ζω πλέον στην χώρα μας. Το μέλλον μου εύχομαι να με βρει δημιουργικό σε κάποιο νησί των Κυκλάδων, παρέα με μια βαρκούλα και ένα ακατάστατο studiaκι.

-γιατί anarchitect ? Υπάρχει αναρχία στην τάξη όπως υπάρχει τάξη στο χάος; 

Anarchitect, γιατί έτσι είναι η ζωή μου. Αυθόρμητες αποφάσεις, δίψα για περιπέτεια και βλακείες, ταξίδια, ποτό και heavy metal. Αναρχία γιατί υπάρχει στη χώρα μας, στα μυαλά μας, στο τρόπο που μεγαλώσαμε, που τρώμε, που οδηγούμε, είναι ο Ελληνάκος μες το σώμα μας έτσι. Αν υπάρχει τάξη στο χάος δε ξέρω, αναρχία υπάρχει στην τάξη σίγουρα. Είναι εκείνο το «μη» κάθε φορά που το κάνουμε, έτσι απλά γνωρίζοντας ότι θα σπάσουμε το κεφάλι μας. Αλλά και πάλι γιατί «μη»? … δε το καταλαβαίνω.

-ποιο είναι το όνειρο σου; 

Το όνειρο μου νομίζω πως το έχω κατακτήσει, γνώρισα επιτέλους τον εαυτό μου. Κατάφερα σε μια περίοδο κρίσης να δημιουργήσω το studiο μου. Τώρα απλά ονειρεύομαι νέους πελάτες με φρέσκες ιδέες, με νέα προϊόντα, έτσι ώστε να αντέξω τη ρουτίνα δημιουργώντας νέα projects και ζορίζοντας τα χέρια μου και το μυαλό μου, χωρίς να προλαβαίνω να βαρεθώ.

-πως αποφάσισες να επιστρέψεις στην Κατερίνη; 

Είμαι αυτοκαταστροφικός, οπότε για μένα αυτό αποτελούσε μονόδρομο! Έπειτα από σχεδόν 9 χρόνια σε μια άλλη χώρα, έπρεπε να πάρω αποφάσεις για το που θέλω να ζήσω τη ζωή μου. Ήταν εκείνη η απόφαση που είτε θα με άφηνε στην Αγγλία να δραστηριοποιηθώ επαγγελματικά για πάντα, είτε στην Ελλάδα. Η απάντηση ήρθε με την εξής ερώτηση, «Που σ’αρέσει η ντομάτα ρε anarchitect?» … Εσύ τι θ’απαντούσες?

-πως είναι να δουλεύεις σε μια μικρή πόλη που η αισθητική της εδώ και χρόνια -κατά κανόνα ορίζεται από το χρήμα, τις μόδες ή την έλλειψη τόλμης; 

Ακριβώς σαν να πουλάς Bentley στο Pakistan. Εδώ να δεις προκλήσεις… Τα πράγματα επαγγελματικά κινούνται αρκετά γρήγορα ιδιαίτερα αν σκεφτούμε την κλίμακα αυτής της πόλης. Το 70% στηρίζεται στον τουρισμό και αυτό από μόνο του δημιουργεί ανταγωνισμό στις επιχειρήσεις, γεγονός που αυτόματα σημαίνει ανάπτυξη (πολύ αργή, αλλά υπάρχει). Με θλίβει ιδιαίτερα η αισθητική της πόλης μου, αλλά αυτό νομίζω συμβαίνει στους περισσότερους δήμους της χώρας που υπάρχουν στόχοι και το μόνο που εισπράττουν οι πολίτες είναι η ματαιοδοξία των Δημοτικών Αρχών, απλόχερη. Για μόδα και τόλμη μην ψάχνετε στα μέρη μας.

Τι κάνει ένας anarchitect στην Κατερίνη;

-μίλησε μας για τις πιο χαρακτηριστικές σου δουλειές. 

Θα μιλήσω για τις τελευταίες μου δουλειές, που έχουν να κάνουν με έναν Χαρούμενο Γάιδαρο, τη Pharmaqueen, και το Freud. Ο Χαρούμενος Γάιδαρος λοιπόν είναι ένα μικρό καφέ στο κέντρο της πόλης, που έγινε με πολύ μεράκι, αγάπη και μια σχέση χημείας με τον ιδιοκτήτη. Είναι ένα κατάστημα με διακοσμητικά και έπιπλα από παλαιότερες γενιές, με «σπιτικό» στήσιμο σάλας και παραγωγής. Το concept ήταν για τον ιδιοκτήτη ένας χώρος, ο οποίος θα μπορούσε να πάει ο καθένας, από τη γιαγιά της γειτονιάς μέχρι και το μαθητή και όλοι να νιώθουν άνετα και οικεία. Το πετύχαμε σίγουρα.

Η Pharmaqueen, είναι η αγαπημένη μου Στεφανία, μια νέα χαμογελαστή και ευδιάθετη πάντα φαρμακοποιός, που ήθελε να ανακαινίσουμε το Φαρμακείο του πατέρα της. Το δικό της θέλω ήταν να κάνουμε ένα community pharmacy, όχι σαν «εκείνα», τα «όλα τ΄άλλα, ξέρεις εσύ», και έτσι προχώρησε και το design του. Ενάντια στο mass design σέημ σιτ, που βλέπουμε, δημιουργήσαμε ένα ροζ φαρμακείο! Το σίγουρο είναι ότι ο κόσμος το αγάπησε, το αγάπησα και εγώ και το σημαντικότερο είναι ότι άρεσε στην Pharmaqueen. “No more supermarkets” λοιπόν και πρόσω ολοταχώς για τον άνθρωπο πίσω απ’το design.

O Freud, είναι ο Γιάννης. Ένας γνωστός επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης του Caldera, bar σταθμός τα τελευταία 25 χρόνια στην ιστορία της διασκέδασης της πόλης. Με τον Freud τα πράγματα δεν ήταν απλά, προσπαθήσαμε και πετύχαμε έναν ευρωπαϊκό χώρο στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης. Κάλυψε το κενό που υπήρχε και ο κόσμος ανταμείφθηκε με ένα μοναδικό κατάστημα. Mix ‘n match στοιχεία, φυσικός φωτισμός, 15 μέτρα μπάρας και ζήτω τα ουίσκια! Πάτωμα από μασίφ ξύλο σε ψαροκόκαλο, γυμνό μπετό, πράσινο μάρμαρο, μεγάλοι πολυέλαιοι, χρυσές απλίκες συνθέτουν το puzzle, για ένα πρότυπο bar το οποίο θα μπορούσε να σταθεί σαν lobby 5στερου ξενοδοχείου στο Λονδίνο. Υψηλή παροχή υπηρεσίας, εξαιρετικό προϊόν και ένας όμορφος και ζεστός χώρος. Να έρθετε να το δείτε και να το πιείτε.

-ποιο είναι το μότο σου; 

«Εξυπνάδα είναι η προσαρμοστικότητα», κλεμμένο απ’τον φίλο μας τον Freud.

-ποιο είναι το πιο ενδιαφέρον πράγμα που διάβασες τελευταία;

Μια ατάκα στο ίντερνετ που έλεγε… «ρεύτηκα στο shazam και μου ‘βγαλε Καρρά.»

-ποια μουσική παίζει στο μυαλό σου; 

Εδώ υπάρχει χάος, το μυαλό μου μπορεί να παίζει από Motorhead και Bauhaus, μέχρι Moody Sanchez και Nicolas Jaar.

Τι κάνει ένας anarchitect στην Κατερίνη;

-τι έχεις ζηλέψει; 

Έχω ζηλέψει ανθρώπους που κάνουν μόνο διακοπές, που δεν έχουν ρουτίνα. Μη στεναχωριέστε όμως, αυτοί είναι οι δικοί μου φανταστικοί ήρωες. Δεν υπάρχουν!

-αν ήσουν διάσημο κτίριο ποιο θα ήσουν ; 

Θα ήθελα να είμαι το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Για ευνόητους λόγους.

-δώσε μας 3 anarchitect συμβουλές για την διακόσμηση του σπιτιού μας; 

  • Κάντε το όπως ακριβώς το σκέφτεστε, μην επηρεάζεστε από κανέναν και τίποτα. Δεν υπάρχουν πρέπει, δεν υπάρχουν κανόνες. Φτιάξτε τους δικούς σας κανόνες και λειτουργήστε αυθόρμητα.
  • Κάντε το για να το ζήσετε. Μην τα κάνετε σαν να είναι εκθεσιακός χώρος. Είναι το σπίτι σας, λατρέψτε και την τελευταία γωνιά του. Οι εκθεσιακοί χώροι είναι για τα μουσεία.
  • Αν ακολουθήσετε όλα τα παραπάνω, όλο και κάποια μαλακία θα κάνετε, οπότε συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό.

 

Αν θέλεις να βρεις τον Anarchitect δες την σελίδα του στο facebook.

architectureΘεσσαλονίκηκόσμος

Φοιτήτριες του ΑΠΘ θα κατασκευάσουν στην Γκάνα σχολική αίθουσα

fvto2.jpg?fit=748%2C561


Γραφή και ανάγνωση σε σχολική αίθουσα που σχεδίασαν και θα κατασκευάσουν δύο φοιτήτριες αρχιτεκτονικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) θα μαθαίνουν παιδιά στο χωριό Αμπετενίμ, 40 χιλιόμετρα από την πόλη Κουμάσι, στη Γκάνα.
Φοιτήτριες του ΑΠΘ θα κατασκευάσουν στην Γκάνα σχολική αίθουσα

Η σχεδιαστική ομάδα του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ, που αποτελείται από τις φοιτήτριες Λήδα Λιούπη και Παναγιώτα Στεργιοπούλου, αφού απέσπασε εύφημο μνεία στον Διεθνή Διαγωνισμό Αρχιτεκτονικής «Ένα Σχολείο για την Γκάνα (4th Earth Architecture Competition-School for Ghana)», που διοργανώθηκε από το Ίδρυμα «Nka Foundation», τώρα καλείται, μαζί με τις υπόλοιπες επτά νικήτριες ομάδες (από Γαλλία, Ιταλία, Μπαγκλαντές, Μαυρίκιο, Ισπανία) να χτίσει αυτό που σχεδίασε.

Το εγχείρημα είναι φιλόδοξο, καθώς η ομάδα θα πρέπει να βρει η ίδια και τους οικονομικούς πόρους και το εργατικό δυναμικό, αλλά και να εμπλέξει την τοπική κοινότητα και τους αυριανούς μαθητές του σχολείου στη διαδικασία της κατασκευής. «Θα έχουμε κάποια μικρή ενίσχυση από το Ίδρυμα Nka Foundation, αλλά η μεγαλύτερη συμμετοχή είναι δική μας, μέσα από εθελοντές και χορηγίες, που αναζητούμε», δήλωσε η Λήδα Λιούπη. «Στόχος είναι να συγκεντρώσουμε 12.000 δολάρια, που είναι το κόστος κατασκευής της σχολικής αίθουσας και περιλαμβάνει τα υλικά και την αμοιβή κάποιου εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού που θα χρειαστεί», σημείωσε.   Θα χρειαστούν 30-40 εθελοντές, το κόστος διαμονής των οποίων υπολογίζεται σε 80 ευρώ ανά εβδομάδα, με δυνατότητα συμμετοχής για περίοδο από δύο εβδομάδες έως τρεις μήνες.

Φοιτήτριες του ΑΠΘ θα κατασκευάσουν στην Γκάνα σχολική αίθουσα από γυάλινα και πλαστικά μπουκάλια

Τα βασικά υλικά για την κατασκευή της σχολικής αίθουσας, χωρητικότητας 40 μαθητών, περιλαμβάνουν ανακυκλώσιμα υλικά, όπως μπουκάλια. Για την κατασκευή των τοίχων θα αξιοποιηθούν πλαστικά μπουκάλια γεμάτα με χώμα -σαν τούβλα- ενώ γυάλινα μπουκάλια θα χρησιμοποιηθούν σαν υαλότουβλα, προκειμένου να αφήνουν το φως να περνάει μέσα στην αίθουσα.

«Η αρχική ιδέα όταν ξεκινήσαμε να σχεδιάζουμε την αίθουσα ήταν να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του τόπου και στις περιβαλλοντικές πρακτικές. Τα υλικά που επιλέξαμε φροντίσαμε να είναι τοπικά, εύκολο να βρεθούν, όπως και οι τεχνικές. Σχεδιάσαμε μία παραδοσιακή κατασκευή, που εκτός από τα στοιχεία της εύκολης δόμησης και οικονομικής προσιτότητας, θα εξασφαλίζει και το στοιχείο της οικειότητας» εξήγησε η ίδια. Σημείωσε δε ότι «ακριβώς επειδή πρόκειται για μια εύκολα οικοδομήσιμη κατασκευή δεν απαιτούνται ιδιαίτερα προσόντα, μαθαίνεται εύκολα, για να μπορέσουν τόσο οι εθελοντές όσο και η τοπική κοινότητα να συμμετάσχουν στη διαδικασία».

fvto2

Το αγροτικό χωριό Αμπετενίμ χαρακτηρίζεται από έλλειψη βασικών υποδομών, ενώ μεγάλο ποσοστό των νέων ανθρώπων, που απαρτίζουν την κοινότητα και τις γύρω αγροτικές περιοχές δεν είναι σε θέση να διαβάσει ή να γράψει αφού δεν έχει λάβει ούτε τη στοιχειώδη σχολική εκπαίδευση.

 

Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ

architecturedesignκόσμος

5στερα τροχόσπιτα

14601003_1095056107215473_3105163418172642126_n.jpg?fit=768%2C512

5στερα τροχόσπιτα

5στερα τροχόσπιτα

Ένα motel στην ταράτσα ενός πολυώροφου γκαράζ στην κεντρική επιχειρηματική συνοικία της Μελβούρνης: Εγκαινιάστηκε το πεντάστερο «Notel», του οποίου τα έξι δωμάτια είναι ανακαινισμένα τροχόσπιτα Airstream, της δεκαετίας του 1970!

Τα μοναδικά εσωτερικά τους έχει σχεδιάσει το αρχιτεκτονικό γραφείο Edwards Moore Architects, με έμπνευση από ταινίες επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του 1970, όπως «Logan’s run» και «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος».
5στερα τροχόσπιτα
Κάθε σουίτα είναι εξοπλισμένη με βασιλικών διαστάσεων κρεβάτι, λουτρό en suite, υδραυλικά Abbey, στρώμα Crown Posture, κλινοσκεπάσματα και πετσέτες Aura Home (όλα κατασκευασμένα από ντόπιες εταιρείες).

Επιπλέον, καθώς η θέα της πόλης από ψηλά είναι συναρπαστική, κάθε σουίτα έχει τη δική της «βεράντα», η οποία ανοίγει σε έναν κοινόχρηστο χώρο για βόλτες και χάζι της όλο ζωντάνια Μελβούρνης.

5στερα τροχόσπιτα

5στερα τροχόσπιτα

via APE (Photos by NOTEL facebook page)

architecturedesignκόσμος

Ποδηλατόδρομος που λαμπυρίζει τη νύχτα

29-11254117194346.jpg?fit=768%2C432

Ακόμα και ο πιο φανατικός λάτρης του αυτοκινήτου  δεν θα είχε αντίρρηση να κάνει ποδήλατο σε αυτόν τον ποδηλατόδρομο κοντά στο Lidzbark Warminski, στην περιοχή Mazury της Πολωνίας.

Ποδηλατόδρομος που λαμπυρίζει τη νύχτα

Σε μια ισιάδα, με φαρδύ χαλί από χωράφια στ’ αριστερά, συστοιχία δέντρων στα δεξιά, χρώματα που θυμίζουν πίνακες του Τέρνερ στον ανοιχτό ουρανό επάνω, ένας ποδηλατόδρομος αρχίζει να λαμπυρίζει μπλε, καθώς ο ήλιος πάει να γύρει.

Εδώ και καιρό, η Πολωνία κάνει «ορθοπεταλιά» στη δημιουργία υποδομών για τη χρήση του ποδηλάτου ως βασικό μέσο μετακίνησης. Η κατασκευή/εγκατάσταση είναι της πολωνικής εταιρείας TPA, και αντλεί έμπνευση από το παρόμοιο ποδηλατόδρομο «Van Gogh» που δημιούργησε στην Ολλανδία ο Dan Roosegaarde.

Το Designboom μας πληροφορεί ότι, σε συνέντευξη που έδωσε στο ABC, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της TPA, Igor Ruttmar εξήγησε ότι η τεχνολογία πίσω από τον συγκεκριμένο ποδηλατόδρομο προβλέπει την ενσωμάτωση στην άσφαλτο σωματιδίων τα οποία αποκαλούνται luminophores: απορροφούν ενέργεια από τον ήλιο την ημέρα και επιτρέπουν στο μονοπάτι για τους ποδηλατιστές να εκπέμπει φως για δέκα ώρες.

APE via DesignBoom

Ποδηλατόδρομος που λαμπυρίζει τη νύχτα
A general view over a blue-glowing bike path near the town of Lidzbark Warminski, north-east Poland, 30 September 2016. The innovative bike lane, which glows in the dark, is made of light-emitting materials, called luminophores, that charge in the sun and can glow for up to 10 hours in the dark. EPA/TOMASZ WASZCZUK POLAND OUT