cinemaΘεσσαλονίκη

O Παντελής Βούλγαρης μιλά για το “Τελευταίο σημείωμα”

main

cinemaΘεσσαλονίκη

O Παντελής Βούλγαρης μιλά για το “Τελευταίο σημείωμα”


O Παντελής Βούλγαρης μιλά για το “Τελευταίο σημείωμα”

της Μαρίας Αμανατίδου 

Η τελευταία ταινία του Παντελή Βούλγαρη με τίτλο το τελευταίο σημείωμα έκανε την πρεμιέρα της στη Θεσσαλονίκη λίγες μέρες πριν ξεκινήσει το επίσημο πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στο κατάμεστο Ολύμπιον παρακολουθήσαμε την συγκλονιστική ιστορία του  34χρονου Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ο οποίος εκτελούσε χρέη διερμηνέα για τον Γερμανό διοικητή του στρατοπέδου Χαϊδαρίου Καρλ Φίσερ και ήταν ένας από τους 200 αγωνιστές οι οποίοι εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την 1η Μαΐου 1944.  Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας σε dvd μιλήσαμε με τον αγαπημένο Έλληνα σκηνοθέτη για την ταινία του αλλά και το ελληνικό σινεμά στο SEVEN SpoTS Αμαρουσίου.

O Παντελής Βούλγαρης μιλά για το "Τελευταίο σημείωμα"

Μ.Α. Τι σας ώθησε να φτιάξετε το Τελευταίο Σημείωμα; Ο Σουκατζίδης, οι εκτελεσθέντες, η ιστορία τους που δεν ειπώθηκε ποτέ επισήμως ή η αγάπη σας για την ιστορία και τον τόπο;

Π.Β. Ξεκινάμε από το τελευταίο. Η αγάπη μου για την ιστορία και τον τόπο. Η κατοχή είναι μια εμπειρία τεράστια όταν την πλησιάζεις ιστοριογραφικά. Γιατί είναι άγνωστη, γιατί η παιδεία μας στην ιστορία είναι αδύναμη. Τα παιδιά, οι σημερινοί νέοι δε μαθαίνουν σχεδόν τίποτα από τη σύγχρονη ελληνική ιστορία κι ακολουθούν τα υπόλοιπα, όπως η προσωπικότητα του Σουκατζίδη, η αυτοθυσία των ανθρώπων, η σκληρή εποχή της κατοχής. Όλα αυτά ήταν ένα πλαίσιο που αισθανόμουν τον εαυτό μου υποχρεωμένο να πλαισιώσω και να προσπαθήσω όσο μπορώ να το κάνω κατανοητό και προσιτό στο σύγχρονο θεατή.

Μ.Α. Ο τίτλος της ταινίας πιστεύετε ότι ικανοποιήθηκε με την προβολή της, συνέβαλλε στο να μην ξεχαστούν αυτοί οι πρωταγωνιστές των γεγονότων του ΄44;

Π.Β. Ο τίτλος μιας κινηματογραφικής ταινίας είναι μια ολόκληρη περιπέτεια. Δεν είναι εύκολο σε δύο λέξεις να προσπαθήσεις να ενταχθεί μέσα το συναίσθημα της ταινίας, το κλίμα της ταινίας ή η ιστορία της ίσως. Το τελευταίο Σημείωμα είναι ένας τίτλος που επιλέχθηκε  γιατί έγινε κι ένα είδος έρευνας ανάμεσα σε πέντε τίτλους που είχαν κυριαρχήσει και νομίζω ότι αγαπήθηκε. Και πάντα βέβαια ο τίτλος είναι ένα πιστοποιητικό, ένα διαβατήριο του θεατή για να μπει μέσα στη σκοτεινή αίθουσα. Πρέπει να έχει κάτι ελκυστικό.

Μ.Α. Και σε μια εποχή τώρα, που συνέχεια υπάρχουν εστίες μίσους κι εθνικισμών, μπορεί μια ταινία που αφηγείται μια ιστορία αγάπης, αυτοθυσίας να ανατρέψει αυτό το κλίμα;

Π.Β. Κάθε εποχή, ακόμα και ανταγωνιστική κι εποχή βίας και αλλαγής της ζωής, δεν μπορεί να εξαφανίσει το στοιχείο  της αγάπης, της φιλίας, της ανάγκης για αγώνα. Έτσι, λοιπόν, αυτό που με εντυπωσίασε με την επικοινωνία της ταινίας ήταν η συμμετοχή των νέων. Παρακολούθησα προβολές παιδιών του λυκείου, ξεκινώντας από τα Χανιά της Κρήτης. Ήταν Δευτέρα, δέκα το πρωί, με λιακάδα και ήταν τα παιδιά απέξω κι έτρεχαν και λέω: θα μπούνε τα παιδιά μέσα στο σκοτάδι να δούνε την ταινία; Η απόλυτη σιωπή, η συγκίνηση… Και πραγματικά αυτό που με κάνει περήφανο και χαίρομαι είναι ότι ακούμπησε πολύ τη νέα γενιά η ταινία του Σουκατζίδη.

Μ.Α. Στην πρεμιέρα της ταινίας μιλήσατε για τις δυσκολίες γυρίσματος αυτής της ταινίας. Μιλήστε μας λίγο για το πώς είναι κάποιος να κάνει σινεμά στη χώρα μας, προσθέτοντας και το δεδομένο της πειρατείας;

Π.Β. Επειδή συμβουλεύω και κάνω μαθήματα πολλές φορές σε σχολεία και μιλάω για την τέχνη του κινηματογράφου και την επιλογή κάποιου να ασχοληθεί επαγγελματικά, τους προσδιορίζω τις δυσκολίες.

Είναι μια ακριβή τέχνη, μια δύσκολη τέχνη. Μιλάμε για μια χώρα, η οποία δεν αγάπησε ποτέ τον κινηματογράφο ουσιαστικά. Νομίζω ότι είμαστε η πιο αδύναμη χώρα στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή όλες οι χώρες δίπλα μας έχουν οργανωθεί, πηγαίνουν ξένες παραγωγές. Εμείς με δυσκολία μπορούμε να στήσουμε μια κάμερα. Ειδικά η τελευταία μου ταινία που γυρίστηκε στην Κρήτη, στη φυλακή αντιμετώπισε κι εκεί προβλήματα της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Ενώ ήταν κλειστή χρόνια, δεν υπήρχε ούτε παράθυρο ούτε τζάμι κλπ, μου ζητάγανε υπερβολικά λεφτά, φρουρά για να μπορώ να κάνω γυρίσματα. Μιλάμε για ένα περιβάλλον, το οποίο διώχνει το σημερινό νέο να ασχοληθεί με το σινεμά παρά να τον ελκύσει.

Όμως, η καινούργια γενιά, οι νεώτεροι από μένα, πιστεύω ότι έχουν το ίδιο μεράκι και το ίδιο πείσμα, όπως είχαμε κι εμείς όταν ξεκινήσαμε να κάνουμε ταινίες. Ο Αγγελόπουλος, ο Παπαστάθης, η Μαρκετάκη, ήταν μια παρέα μεγάλη, καμιά εικοσαριά σκηνοθέτες φίλοι κι εκεί πιστεύω. Δηλαδή, στην αγάπη των νέων για να κάνουν σινεμά. Μόνο σε αυτό.

O Παντελής Βούλγαρης μιλά για το "Τελευταίο σημείωμα"

 Η νέα ταινία «Το Τελευταίο Σημείωμα» είναι διαθέσιμη για ενοικίαση ή αγορά σε όλα τα καταστήματα Seven Spots πανελλαδικά.σε DVD και BLU-RAY. 

Ποια είναι η άποψη σου;

Αρέσει σε %d bloggers: