opinionΘεσσαλονίκη

Πρώτη φορά στο Pride

main

opinionΘεσσαλονίκη

Πρώτη φορά στο Pride


της Μαρίας Αμανατίδου 

Κάθε χρόνο την στήνω στη γωνιά του δρόμου ή στο μπαλκόνι μου και παρακολουθώ την παρέλαση. Φέτος κατέβηκα στο δρόμο, βρήκα παρέα, πήγα Λευκό Πύργο, πήρα μέρος στην παρέλαση, χόρεψα. Εντελώς απλά το έκανα γιατί φέτος πιο έντονα από ποτέ ένιωσα την ανάγκη να υποστηρίξω την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και με αυτό τον τρόπο.

 

Ζούμε σε μια πόλη που το τελευταίο καιρό -και πριν από μερικές ώρες- ζει τη βια. Την βια απέναντι στο διαφορετικό, την βία απέναντι στην διαφορετική άποψη, την βία που ξεκινά από εθνικοπαράφρονες, από λαμόγια που σπέρνουν ψευδείς ειδήσεις, από αποβράσματα που δεν διστάζουν να χτυπήσουν ούτε καν τον δήμαρχο της πόλης (που υποτίθεται πως είναι και προστατευμένος λόγω ιδιότητας αλλά και από αστυνομία). Όταν ούτε ο δήμαρχος δεν είναι ασφαλής, πως περιμένεις να είναι τα άγνωστα παιδιά που «φαίνονται» gay για παράδειγμα;

Όποιος με ρωτάει δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω και να λέω πως το pride είναι μια παρέλαση υπερηφάνειας , είναι μια μέρα για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας , για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για να μη φοβούνται τα παιδιά μας να πούνε αυτό που είναι. Να μη φοβούνται να πούνε την άποψη τους. Είναι μια μέρα για να δείξουμε ότι η Θεσσαλονίκη δεν έχει μόνο παπαδαριό, συντήρηση και ακροδεξιούς παράφρονες. Δεν θα σου πω για τα εκατοντάδες αγόρια και κορίτσια που γνώρισα χθες στο pride, ούτε για την μουσική ,τα χρώματα, το γκλίτερ, τη χαρά και το κέφι. Ήταν υπέροχα!

Pride

Θα σου πω για μια κυρία κάποιας ηλικίας που έκλαιγε συγκινημένη σε ένα μπαλκόνι. Έκλαιγε με ένα χαμόγελο στα χείλη. Οξύμωρο;  Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κρύβει στην ψυχή του ένας άνθρωπος αλλά όταν κάποιος έχει αγάπη στην ψυχή του φαίνεται. Φαίνεται από το γέλιο του αλλά κυρίως φαίνεται από το κλάμα του. Μια γυναίκα που μπορεί να κλαίει από συγκίνηση γιατί κάποτε ο φίλος της, ο αδερφός της, η ξαδέρφη της καταπίεσε το «μέσα» της/του και δεν έζησε όπως θα ήθελε. Γιατί μπορεί η ίδια να μην έζησε τον έρωτα όπως τον ήθελε, γιατί μπορεί η ίδια να έκανε λάθη όταν το παιδί της της είπε ότι είναι gay, για χίλιους λόγους μπορεί να έκλαιγε αυτή γυναίκα που έβλεπε κάτω από το μπαλκόνι της χιλιάδες ανθρώπους να σπάνε ένα ταμπού.  Σκέψου το λίγο έτσι. ΟΙ φετινές εκδηλώσεις είναι αφιερωμένες στην οικογένεια. Και οικογένεια μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα.

 

Η ζωή είναι μικρή για να την δηλητηριάζουμε με μίσος και αρνητική ενέργεια. All you need is love ρε!

Pride

υσ. Κάνε κλικ αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και να υποστηρίξεις το THESSALONIKI PRIDE 

 

Ποια είναι η άποψη σου;

Αρέσει σε %d bloggers: